پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٧٠٠ - كيفر كسى كه از روى عمد شخصى را بكشد
كه (در سوره مائده، آيه ٣٢) مىفرمايد: «به همين خاطر بر (قوم) بنى اسرائيل نوشتيم كه اگر كسى ديگرى را (بدون گناه)- و نه از جهت گرفتن قصاص و يا فتنهاى كه بر پاى كرده است- (از روى عمد) بكشد، به منزله آن است كه تمام مردم را كشته باشد» پرسيدم، كه چگونه تمام مردم را كشته در حالى كه بيش از يكنفر را به قتل نرسانيده است؟! حضرت فرمود: (در روز قيامت) او را در منطقهاى از جهنم قرار مىدهند كه دوزخيان دشوارترين عذاب الهى را در آنجا مىبينند، و اگر همه مردم را (هم) بكشد، به همان قسمت از دوزخ رهسپار مىگردد. پرسيدم: اگر شخص ديگرى را هم بكشد؟! فرمود: عذابش دو برابر مىگردد.
(١) ٣- جابر بن يزيد از امام محمد باقر ٧ روايت كرده است كه فرمود: اولين چيزى كه خداوند در روز قيامت در باره آن قضاوت مىكند خونهاى ريخته شده است (قتلها)، ابتدا دو فرزند آدم را (در پيشگاه عدل الهى) نگاه مىدارند و به حساب آنان مىرسند و در ميان آن دو قضاوت مىكنند، سپس به حساب ديگران يكى پس از ديگرى مىرسند تا كسى از اين گروه باقى نماند، و بعد نوبت به ساير مردم مىرسد.
(در آن روز) آن كه كشته شده است به سراغ كشنده خود مىرود- در حالى كه خون از روى صورتش جارى است- و مىگويد: (خدايا!) اين بود كه مرا (به ناحق)