پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٦٨٥ - كيفر انسان دو رو و دو زبان
باشد، و هر دو شعلهور زبانه مىكشند تا همه پيكر او را فرا گيرند و بسوزانند، و سپس در باره او گفته مىشود كه: اين همان است كه در دنيا دو روى و دو زبان بود؛ و در روز قيامت به اين دو صفت (از ديگران) باز شناخته مىشود.
(١) ٣- ابو شيبه زهرى از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: (چه) بد بندهاى است كه دو روى و دو زبان باشد، در حضور، برادر دينى خود را مىستايد ولى در غياب، از او بدگويى مىكند (با غيبت گوشت بدن او را مىخورد)، در وقت دارائيش به او حسادت مىورزد، و به هنگام گرفتارى، تنهايش مىگذارد.
(٢) ٤- ابو شيبه زهرى روايت كرده است كه امام محمد باقر ٧ فرمود: (چه) بد بندهاى است كسى كه عيبجوى (مردم) باشد، با چهرهاى (موافق) با آدمى روبرو مىگردد و با چهرهاى (مخالف) به او پشت مىكند.
(٣) ٥- عبد الرحمن بن ابى حمّاد- بىآنكه از راويان پيش از خود نام ببرد- نقل كرده است