پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٦٧٧ - كيفر لواطكننده و كسى كه خود را در اختيار لواطكننده بگذارد، و زنانى كه با هم همبستر شوند
لوط گفت: «اينان ميهمانان منند، (اين قدر) در رسوايى من مكوشيد»[١] گفتند: اينان سه نفرند، يكى را تو با خود داشته باش و دو تن ديگر را در اختيار ما بگذار! لوط ٧ (براى حفظ آبروى خود) آنان را وارد خانه كرد و خود بر درب خانه ايستاد و گفت:
اى كاش كسانى را داشتم كه شما را از من دور مىكردند. آنان، هجوم آوردند و درب خانه را شكستند و لوط ٧ را به روى زمين انداختند! جبرئيل به لوط گفت: «ما فرستادگان پروردگار توايم، (نگران مباش!) هرگز دستشان به تو نخواهد رسيد»[٢]، و بعد مشت خاكى از زمين برداشت و به روى آنان پاشيد و گفت: تيره و تار باد صورتهايتان! پس همه ساكنان شهر كور شدند. لوط ٧ به فرشتگان گفت: اى فرستادگان خدا! پروردگار من (در مورد اينان) به شما چه فرمان داده است؟ گفتند: خداوند به ما فرمان داده است كه آنان را سپيده دمان عذاب كنيم. لوط گفت: از شما خواهشى دارم، گفتند: خواهش تو چيست؟! گفت: همين اكنون آنان را به عذاب خدا گرفتار سازيد، گفتند: اى لوط! وعده الهى، سپيده دم است آيا (طلوع) سپيده نزديك نيست؟!»[٣]، تو دختران خود را بگير و از اين ديار بيرون شو ولى همسرت را با خود مبر! امام محمد باقر ٧ فرمود: خدا، لوط ٧ را رحمت كناد! اگر مىدانست كه چه كسانى در خانه او بودند، آن وقت در مىيافت كه پيروزى او قطعى است، آن زمانى كه گفت: «اى كاش توانايى (لازم را) داشتم يا مىتوانستم به ركن محكمى پناه
[١] سوره حجر: ٦٨.
[٢] سوره هود: ٨١.
[٣] سوره هود: ٨١.