پاداش نيکيها و کيفر گناهان (ترجمه ثواب الأعمال شيخ صدوق) - مجاهدي، محمد علي - الصفحة ٢٥١ - ثواب زيارت قبر امام حسين
(١) ٤٤- معاويه بن وهب مىگويد كه: بر امام صادق ٧ وارد شدم در حالى كه آن حضرت در محراب خود بود، نشستم تا نماز را به پايان برد، و پس از نماز در حالى كه با پروردگارش مناجات مىكرد، مىگفت: اى كه ما را به بزرگى و كرامت مخصوص گردانيدهاى، و وعده شفاعت را به ما دادهاى، و رسالت را بر دوش ما نهادهاى، و ما را وارث پيامبران خود قرار دادهاى، و امّتهاى پيشين را به ما منتهى كردهاى، و جانشينى رسول خدا ٦ را مخصوص ما قرار دادهاى، و علم گذشته و آينده را به ما ارزانى داشتهاى، و دلهاى مردم را به سوى ما معطوف ساختهاى، مرا و برادران ايمانى مرا و زائران قبر پدرم حسين بن على ٧ را بيامرز- كه درود خداوند بر آنان باد- همان كسان كه به خاطر اظهار دوستى و ارادت به ما، و به اميد اجر و پاداشى كه تو در ازاى دوستى و محبّت با ما برايشان مقدّر فرمودهاى، و براى شادى قلب پيامبر تو محمد ٦ و سلّم و پيروى از دستورات ما، و به جهت خشمگين ساختن دشمنان ما، اموال خود را انفاق مىكنند و زحمت و ناملايمات سفر را به خود هموار مىسازند.
منظور آنها فقط خشنودى تو بود، پس آنان را به خاطر ما، مقام رضوان عنايت فرما، و آنان را در شب و روز (از شرّ دشمنان) محفوظ بدار، و افراد خانواده و فرزندان آنان را نيز در غيبتشان و در نبودشان به بهترين صورت ممكن مورد عنايت و رحمت خويش قرار بده، و آنان را از شرّ تمام ستمگران سركش و طاغى و از شرّ تمام