اخلاق اقتصادى - الهام نیا؛ وفا؛ مقدس نیا - الصفحة ٢٥ - ب - حفظ دين

الف- بى نيازى‌

اگر انگيزه كار و به دست آوردن مال، تأمين معاش و بى نيازى از ديگران باشد، آن كار، مقدّس و آن مال، ممدوح و صاحبش مورد احترام است.

روزى رسول اكرم صلى‌الله عليه‌وآله با اصحاب خود نشسته بودند. جوان توانا و نيرومندى را ديدند كه اوّل صبح به كار و كوشش، مشغول شده است. كسانى كه در محضر آن حضرت بودند، گفتند: اين جوان شايسته مدح و تمجيد بود اگر جوانى و نيرومندى خود را در راه خدا به كار مى‌انداخت. رسول خدا ٦ فرمود:

اين سخن رانگوييد اگر اين جوان براى معاش خود كار مى‌كند كه در زندگى محتاج ديگران نباشد و از مردم بى نياز گردد، با اين عمل در راه خدا قدم بر مى‌دارد ....[١]

عبدالأعلى مى‌گويد:

در يك روز بسيار گرم تابستان در يكى از جادّه‌هاى مدينه به امام صادق (ع) برخورد كردم گفتم: فدايت شوم، مقام شمانزد پروردگار و خويشاوندى شما با رسول خدا ٦ معيّن وبلند است و شما اين گونه براى خودتان فعّاليت و كوشش داريد آن هم در مانند چنين روز گرمى؟ فرمود:

«يا عَبْدَالْأَعْلى خَرَجْتُ فِى طَلَبِ الرِّزْقِ لِأَسْتَغْنِىَ بِهِ عَنْ مِثْلِكَ»[٢]

اى عبدالاعلى! (بدان) براى كسب روزى ازمنزل خارج شدم تا از امثال تو بى نياز گردم.

ب- حفظ دين‌

انسان مى‌تواند با كار و تلاش، زندگى خود را تأمين نمايد و از فقر، كه منشأ بسيارى از رذايل اخلاقى است، رهايى يابد و با بهبود وضع اقتصادى، بسيارى از اعمال دينى خود را انجام دهد. امام صادق ٧ مى‌فرمايد:

[١] - محجّة البيضا، ج ٣، ص ١٤٠، اعلمى بيروت.

[٢] - وسائل الشيعه، ج ١٢، ص ١٠.