اخلاق اقتصادى - الهام نیا؛ وفا؛ مقدس نیا - الصفحة ١٦١ - ٦ - تباهى عمل

٣- تباهى عمر:

امام صادق (ع) در اين باره مى‌فرمايد:

«مَنْ كَسَبَ مالًا مِنْ غَيْرِ حِلِّهِ سُلِّطَ عَلَيْهِ الْبِناءُ وَالْماءُ وَالطّينُ»[١]

هر كس مالى را از راه نامشروع به دست آورد، ساختمان و آب و گل براو مسلّط مى‌شود.

يعنى به فكرش خطور مى‌كند كه ساختمان درست كند و دنياى خود را آباد سازد و مال و عمر خود را در آب و گل صرف كند و از سعادت اخروى غافل بماند.

٤- پليدى نسل:

اثر نامطلوب ديگر در آمد نامشروع درنسل حرامخوار ظاهر مى‌گردد. امام صادق (ع) دراين باره مى‌فرمايد:

«كَسْبُ الْحَرامِ يَبينُ فىِ الذُّريَّةِ»[٢] (اثر) درآمد حرام در نسل (آدمى) آشكار مى‌شود.

٥- خطر معنوى:

درآمد حرام بركت ندارد و حال معنوى را ازانسان مى‌گيرد، بطورى كه عبادتش بى اثر مى‌شود و دعايش برآورده نمى‌شود. همچنين توفيق توبه پيدا نمى‌كند و همواره اضطراب درونى دارد، وچون تكيه گاه معنوى خود را ازدست داده است زندگيش دچار تزلزل مى‌شود. پيامبر اكرم ٦ فرمود:

«الْعِبادَةُ مَعَ اكْلِ الْحَرامِ كَالْبِناءِ عَلَى الرَّمْلِ»[٣]

عبادت پس از غذاى حرام مانند ساختمان ساختن بر رَمْل و شن است.

٦- تباهى عمل:

يكى از شرايط قبولى عمل، داشتن تقواست، و حرامخوارى با تقوا ناسازگار است. كسى كه درمسائل اقتصادى تقوا ندارد، وخرج زندگيش را از راههاى نامشروع به دست مى‌آورد، شرط قبولى عمل را از دست داده است وعملش نابود مى‌شود. پيامبراكرم صلى‌الله عليه وآله دراين باره فرمود:

«خداوند فرشته‌اى داردكه هر شب در بيت المقدس ندا مى‌دهد: هركس غذاى حرامى بخورد، خداونداعمال واجب و مستحب او را قبول نمى‌كند.»[٤]

[١] - همان مدرك.

[٢] - وسائل الشيعه، ج ١٢، ص ٥٣.

[٣] - سفينة البحار، ج ١، ص ٢٩٩.

[٤] - همان مدرك.