اخلاق اقتصادى - الهام نیا؛ وفا؛ مقدس نیا - الصفحة ١٦٧ - درس شانزدهم همنشينى با محرومان

درس شانزدهم همنشينى با محرومان‌

در جوامع مادّى و مكتبهاى مادّه‌گرا، ثروت را معيار ارزش وبزرگى مى‌دانند و تهيدستان را تحقير مى‌كنند و نه تنها آنها را از ثروت خويش بهره‌مند نمى‌سازند، بلكه حاضر نيستند كه با آنان رفت وآمد داشته باشند و يا لحظه‌اى كنارشان بنشينند. چنين فرهنگى از خوى زشت تكبّر و فخر فروشى منشأ مى‌گيرد و سبب فاصله عميق طبقاتى در جوامع بشرى مى‌شود واين فاصله تا آنجا عميق شده كه علاوه بر شكاف ظاهرى، رفتار، فرهنگ وحتّى طرز تفكّر دارا و درويش هم با هم تفاوت پيدا مى‌كند.

سخنسراى شيراز مى‌نويسد:

توانگر زاده‌اى را ديدم بر سر گور پدر نشسته وبا درويش بچّه‌اى در پيوسته كه صندوق تربت پدرم سنگين است وكتابه رنگين، و فرش رخام انداخته وخشت پيروزه درو به كار برده گور پدرت را چه ماند، خشتى دو فراهم آورده و مشتى دو خاك برآن پاشيده؟ درويش پسر اين بشنيد وگفت: تا پدرت زير آن‌