اخلاق اقتصادى - الهام نیا؛ وفا؛ مقدس نیا - الصفحة ٦٢ - اهميت بهرهبردارى صحيح از مال

اسلامى شمرده مى‌شود و تلاش در مسير آن، در بينش اسلامى، عبادت بوده و انحراف از آن موجب طغيان و سركشى، هلاكت و وبال صاحبش خواهد شد. در ديدگاه اسلام، جريان ثروت در جامعه و بهره‌بردارى ازآن، به شكل صحيح، اهميت ويژه‌اى دارد و در مقابل، ركود وانباشته شدن ثروت امرى ناپسند و محكوم شناخته شده است.

رسول خدا٦ فرمود:

«نِعْمَ الْمالُ الصَّالِحُ لِلرَّجُلِ الصَّالِحِ»[١]

چه نيكوست مال خوب دردست مرد صالح.

على ٧ فرمود:

«أَلْمالُ وَبالٌ عَلى‌ صاحِبِهِ أِلَّا ماقُدِّمَ مِنْهُ»[٢]

مال، وبالى برصاحبش است، مگر آنچه ازآن پيش فرستاده باشد (يعنى در كار خيرى صرف كرده باشد).

امام صادق ٧ فرمود:

«لاخَيْرَ فيمَنْ لايُحِبُّ جَمْعَ الْمالِ مِنْ حَلالٍ، يَكُفُّ بِهِ وَجْهَهُ وَيَقْضى‌ بِهِ دَيْنَهُ وَ يَصِلُ بِهِ رَحِمَهُ»[٣]

كسى كه جمع آورى مال را، از راه حلال، به منظور حفظ آبرو و اداى قرض وصله رحم، دوست نداشته باشد خيرى در او نيست.

بنابراين، ثروت بايد به شكل صحيح و مشروع در جريان باشد و مردم نيز از عايداتش به نحو صحيح بهره گيرند تا استقلال اقتصادى و زدودن ريشه فقر ومحروميت رابه ارمغان بياورد.

[١] - مجموعه ورّام، ج ١، ص ١٥٨.

[٢] - شرح غررالحكم، ج ٢، ص ٩٠.

[٣] - وسائل الشيعه، ج ١٢، ص ١٩.