اخلاق اقتصادى - الهام نیا؛ وفا؛ مقدس نیا - الصفحة ٥٥ - ج - پرداخت حقوق مردم

تَراضٍ مِنْكُمْ‌»[١]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! اموال يكديگر را به ناحق نخوريد، مگر آنكه تجارتى باشد، كه هر دو طرف به آن رضايت داده باشيد.

پيامبراكرم ٦ مى فرمايد:

«أَيُّها النَّاسُ‌ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ، وَ لا يَحِلُّ لِمُؤْمِنٍ مالُ أَخيهِ أِلَّا عَنْ طيبِ نَفْسٍ مِنْهُ»

اى مردم! مؤمنان برادر يكديگرند، وبراى هيچ مؤمنى مال برادرش جز از راه طيب نفس و رضايت خاطرش حلال نمى‌گردد.

بنابراين تصرّف در اموالى كه از راههاى نامشروع مثل ربا، قمار، تقّلب، كم فروشى، غصب، دزدى و مانند آن به دست مى‌آيد، به طيب نفس و رضايت خاطر نبوده، غير مجاز وحرام است.

ج- پرداخت حقوق مردم‌

يكى ديگر از ابعاد احترام به اموال مردم، پرداخت حقوق آنان است، خواه به عنوان زكات، خمس، انفاق ومانند آن باشد (كه شرحش در درس چهارم گذشت) يا به عنوان پرداخت بدهى و مطالبات آنها.

در اسلام، دادن و گرفتن قرض، در صورت نياز، جايز است وبراى كسى كه به برداران دينى خود قرض مى‌دهد، ثوابهاى زيادى در سخنان معصومين : آمده است. پيامبراكرم صلى‌الله عليه و آله فرمود:

«مَنْ أَقْرَضَ مُؤْمِناً قَرْضاً يَنْظُرُ بِهِ مَيْسُورَهُ كانَ مالُهُ فى‌ زَكاةٍ، وَ كانَ هُوَ فى‌ صَلاةٍ مِنَ‌الْمَلائِكَةِ حَتّى‌ يُؤَدِّيَهُ»[٢]

[١] نساء آيه ٢٩.

[٢] وسائل الشيه ج ١٣ ص ٨٧.