اخلاق اقتصادى - الهام نیا؛ وفا؛ مقدس نیا - الصفحة ١٠٨ - ١ - تكبر وغرور

وزمينه را براى زشت رين و ننگين ترين گناهان فراهم مى‌كند، دراينجا به بيان بعضى از رذايل اخلاقى كه براثر تكاثر ثروت، دامنگير انسان مى‌شود، اشاره مى‌كنيم:

١- تكبّر وغرور:

انسان، هنگامى كه از نظر ثروت برديگران برترى يافت، گرفتار غرور و فخر فروشى مى‌شود و ثروت را وسيله برترى جويى قرار مى‌دهد.

قرآن كريم، گفتار يكى از ثروت زدگان متكبّر را نقل مى‌كند كه به ديگران مى‌گويد:

«أَنَا أَكْثَرُ مِنْكَ مالًا وَ أَعَزُّ نَفَراً»[١]

من به مال از تو بيشتر و از حيث افراد، عزيز ترم.

غرورِ ثروت، گاهى باعث مى‌شود كه انسان، دست به تكذيب پيامبران الهى بزند تاريخ، نشان مى‌دهد كه بيشتر دشمنان پيامبران، ثروتمندان عيّاش و مغرور بوده‌اند.

قرآن كريم مى‌فرمايد:

«وَ ما أَرْسَلْنا فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلَّا قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ، وَ قالُوا نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوالًا وَ أَوْلاداً وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ»[٢]

ماهيچ بيم دهنده‌اى به قريه‌اى نفرستاديم، جز آنكه توانگران عيّاش آن گفتند: ما نسبت به آنچه براى شما فرستاده شده است، كافريم و گفتند: أموال وأولاد مااز همه بيشتر است و ما عذاب نخواهيم شد.

امام خمينى قدّس سرّه مى‌فرمايد:

«انسان اين طورى است، وضع روحى همه انسانها اين طور است كه تايك استغنايى پيدا مى‌كند، طغيان پيدامى‌كند، استغناى مالى پيدا مى‌كند به همان مقدار طغيان پيدامى‌كند ...»[٣]

[١] - كهف، آيه ٣٤.

[٢] - سبأ، آيات ٣٣- ٣٤.

[٣] - صحيفه نور، ج ١٤، ص ٢٥٣.