در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠١ - دوم دلايلى بر ايمان ابوطالب
دوّم: دلايلى بر ايمان ابوطالب
١- درخواست ابوطالب از خداوند براى بارش باران.
در يكى از سالها مكّه به قحطى شديدى مبتلا شد. قريش از ابوطالب درخواست كردند تا براى آنان طلب باران نمايد. او همراه نوجوانى كه صورتش مثل خورشيد مىدرخشيد- و همان رسول خدا (ص) بود- از منزل خارج شد. ابوطالب پشت به ديوار كعبه گذاشت و اين نوجوان به سوى آسمان اشاره كرد. ابوطالب مشغول دعا كردن بود كه تكّههاى ابر از اين طرف و آن طرف پيش آمدند و در هم مخلوط شدند و چيزى نگذشت كه باران شديدى باريد و بيابانها سرسبز و حيوانات، سيراب شدند.[١]
ابوطالب در همين مورد در مدح رسول خدا (ص) گفت:
|
وَ أَبيَضُ يستسقى الغمام بِوَجهه |
ثمال اليتامى عصمة للارامِلِ[٢] |
|
«آن سفيد چهرهاى كه به وسيله او درخواست باران شد؛ همان كسى كه سرپرست يتيمان و پناهگاه بيوهزنان است».
[١] - بحارالأنوار: ١٨/ ٣؛ الغدير: ٧/ ٣٤٦؛ سبل الهدى و الرشاد، صالحى شامى: ٢/ ١٣٧، به نقل از ابن عساكر.
[٢] - ارشاد السارى فى شرح البخارى، قسطلانى: ٢/ ٢٢٧؛ المواهب اللدنيّه: ١/ ٤٨؛ السيره الحلبيّه: ١/ ١١٦، باب وفاه عبدالمطّلب و كفاله عمّه ابوطالب؛ السيره النبويّه، ابن هشام: ١/ ٢٧٢- ٢٨؛ البدايه و النهايه: ٣/ ٥٧- ٥٢.