در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٣ - دوم دلايلى بر ايمان ابوطالب
٣- سخن ابوطالب به جعفر كه فرمود:
«پسر عمويت را يارى كن و برو در سمت چپ او به نماز بايست».[١]
٤- وقتى كه ابوطالب از دسيسه قريش در مورد ارسال هدايايى براى نجاشى مطّلع شد، دو نامه برايش فرستاد، در اين نامه كه به زبان شعر بود، او را از دسيسه مشركان آگاه كرد و درخواست نمود كه به پناهندگان مسلمان، عطوفت و مهربانى داشته باشد؛ چنان كه فرمود:
|
تعلّم أبيت اللعن أنّك ماجِدُ |
كريم فلا يشقى لديك المجانِبُ[٢] |
|
«بدان كه تو شخص كريمى هستى و از لعن و نفرين دور مىباشى و غريبان و بىپناهان در پيشگاه تو در مشقّت نمىافتند».
٥- سخن ابوطالب در آن جا كه مىگويد:
«اى جماعت قريش! دوستدار محمّد و پشتيبان او باشيد، به خدا قسم! هيچ كس از او پيروى نمىكند مگر اين كه به راه درست
[١] - اسد الغابه: ١/ ٣٤١؛ شرح حال جعفر ابن ابىطالب، شماره ٧٥٩؛ الاصابه: ٤/ ١١٦/ شرح حال ابوطالب، شماره ٦٨٥؛ السيره الحلبيّه: ١/ ٢٦٩، باب ذكر أوّل الناس ايماناً؛ أسنى المطالب: ٦.
[٢] - سيره ابن هشام: ١/ ٣٣٤- ٣٣٣، باب إرسال قريش الى الحبشه فى طلب المهاجرين اليها.