در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩١ - سوم شهادت صحابه به ايمان ابوطالب
همچنين ابوالفتوح رازى، مفسّر بزرگ قرآن در تفسير خود از امام رضا (ع) آورده است كه او با طرق متعدّدى از پدرانش (عليهم السّلام) روايت كرده است:
نقش انگشتر ابوطالب اين بود:
«رَضيتُ باللهِ رباً و بابنِ أخي محمّد نبيّا و بابني علي له وصيّا».[١]
) سوّم: شهادت صحابه به ايمان ابوطالب
الف: از عكرمه، از ابن عبّاس روايت شده است:
«ابوبكر در حالى كه دست ابوقحافه را گرفته بود، پيش پيامبر آمد. ابوقحافه مردى نابينا و فرتوت بود. پيامبر (ص) فرمود: چرا اين پيرمرد را راحت نگذاشتى تا خودمان پيش او برويم؟ ابوبكر جواب داد: اى پيامبر خدا! مىخواستم كه با اين كار، ثواب و اجر بيشترى برده باشم. به خدا قسم! همان طور كه شما از ايمان ابوطالب بسيار خوشحال شديد، من هم از ايمان آوردن پدرم خوشحال شدم و اميدوارم كه اين كار باعث چشم روشنى شما شده باشد. رسولخدا (ص) فرمود: همين طور است».[٢]
ب: شيخ صدوق در امالى با اسناد خود از سعيد بن جبير، از عبدالله بن عبّاس نقل كرده است كه فردى از او پرسيد:
[١] - الغدير: ٧/ ٣٩٥؛ تفسير ابوالفتوح رازى: ٤/ ٢١١.
[٢] - شرح نهج البلاغه: ١٤/ ٦٩؛ الحجّه على الذاهب الى تكفير ابى طالب: ١٣٨- ١٣٧.