در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٧٨ - اقدام ششم
سختى را بپذيرد. نتيجه مذاكره ابوطالب و قريش اين شد كه: اگر ادّعاى پيامبر (ص) درست باشد، محاصره از مسلمانان برداشته شود و الا محمّد (ص) را تحويل دهند تا او را به قتل برسانند.
پس از بررسى صحيفه، ديدند كه حرف پيامبر (ص) درست است و تنها اسم الله باقى مانده است. بدين ترتيب رسول خدا (ص) و مسلمانان از محاصره خارج شدند و صدق ادّعاى پيامبر اكرم (ص) براى همه آشكار شد و براى عموم مردم روشن شد كه قريش نسبت به پيامبر (ص) ظلممىكند.
پس از پايان محاصره، ابوطالب كنار كعبه رفت تا با خدا مناجات كند. در آن جا عدّهاى از قريش را مورد خطاب قرار داد و گفت:
«چرا ما را محاصره كرديد و به ما ستم روا داشتيد، در حالى كه شما به ظلم و قطع رحم سزاوارتر هستيد».
او همراه افرادى كه همراهش بودند، زير پردههاى كعبه رفتند و ابوطالب گفت:
«بار خدايا! ما را عليه كسانى كه به ما ظلم كردند و حرمتهاى ما را هتك كردند، يارى كن».[١]
ابوطالب در طول سالهاى طولانى، بدون احساس خستگى و درماندگى، از رسول خدا (ص) و شريعت اسلام دفاع كرد تا سال دهم
[١] - الغدير: ٧/ ٣٦٣.