در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٨ - روش سوم
باشد، امّا پشتيبانى و حمايت از پيامبر اكرم (ص) از سوى ابوطالب، تأكيدى براى عزم على (ع) در حمايت از آن حضرت بود. شاهد اين مدّعا آن است كه وقتى ابوطالب، مشاهده كرد كه على (ع) در سمت راست پيامبر (ص) به نماز ايستاده است، به جعفر فرمود: برو سمت چپ پسرعمويت بايست و نماز بخوان و البتّه جعفر كمى پس از برادرش على (ع) اسلام آورده بود.[١]
روش سوّم
ابوطالب تشخيص داده بود كه لازم است در مقابل قريش ايستادگى كند و تسليم خواستههاى آنان نشود؛ از اين رو، سياستى مبتنى بر حكمت و عقل در پيش گرفته بود تا مؤثّر و مفيد باشد. او نقاط ضعف و قوّت قريش را كاملًا مىشناخت و مطمئن بوده كه اگر به خدا توكّل كند و از او كمك بخواهد، خداوند او را كفايت خواهد كرد.
او به برادرش حمزه سفارش مىكند كه از خدا كمك بخواهد و از قريش و سخنان و شايعه پراكنيهاى ايشان درباره رسول خدا (ص) ترسى به دل راه ندهد.
[١] - اسد الغابه: ١/ ٣٤١/ شرح حال جعفر ابن ابىطالب، شماره ٧٥٩؛ شرح ابن ابى الحديد: ٣/ ٣١٥؛ الاصابه: ٤/ ١١٦، شرح حال ابوطالب، شماره ٦٨٥؛ السيره الحلبيّه: ١/ ٢٨٦، أسنى المطالب: ٦.