در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٩ - دوم دلايلى بر ايمان ابوطالب
شيخ مفيد مىنويسد:
«اگر ابوطالب در حالت كفر از دنيا رفته باشد، براى رسول خدا (ص) جايز نبوده است كه از خدا براى او طلب خير نمايد، در حالى كه خداوند در قرآن تأكيد مىكند كه كفّار در آتش جهنّم، خالد و هميشگى هستند و خداوند آنان را از همه خيرات محروم مىكند و تا ابد آنان را در عذاب نگاه مىدارد؛ چون مستحق آنهستند».[١]
١٩- جمعى از صحابه به ايمان ابوطالب تصريح كردهاند؛ چنان كه نقل شد.
٢٠- ائمّه اهلبيت (عليهم السّلام) مثل امام على، امام حسين، امام زين العابدين، امام باقر، امام صادق و امام رضا (عليهم السّلام) به ايمان ابوطالب تصريح كردهاند.
٢١- شكّى در اين نيست كه فاطمه بنتاسد از اوّلين مسلمانان بوده است. هنگامى كه در مدينه از دنيا رفت، پيامبر (ص) او را در لباس خودش كفن كرد و دست به دعا برداشت و فرمود:
«اللّهمّ! اغفر لُامي ...»
با اين حال، وقتى تا سال دهم بعثت، همسر ابوطالب بوده است و چنين بود كه ابوطالب ايمان نياورده و كافر بوده است، چگونه فاطمه به نكاح وى باقى مانده است در حالى كه خداوند
[١] - ايمان ابىطالب/ شيخ مفيد: ٢٧.