در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٨ - دوم دلايلى بر ايمان ابوطالب
پيش ابوطالب رفتند و قرار شد كه براى سبك كردن بار ابوطالب، رسول خدا (ص) على (ع) را به منزل ببرد و عبّاس، جعفر را به منزل خودش ببرد.[١]
در اين جا مىبينيم كه پيامبر اكرم (ص) محبّت و دلسوزى عجيبى نسبت به ابوطالب دارد و از سوى ديگر خداوند، مؤمنان را توصيف كرده است كه نسبت به كافران شديد و غليظ هستند:
... أشِدّاءُ على الكفّار رُحَماءُ بينهم ...[٢]
و در جاى ديگر مىفرمايد:
... أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ ....[٣]
حال كه پيامبر اكرم (ص) افضل مؤمنان است، آيا سزاوار است كه ابوطالب را به كفر متّهم كنيم در حالى كه رسول خدا (ص) به شدّت به او علاقه مند است و به او محبّت مى ورزد؟
١٨- عبّاس به رسول خدا (ص) عرض كرد:
«آيا براى ابوطالب از خدا اميدوارى؟».
فرمود:
«تمام خير را براى ابوطالب، از خدا اميدوارم».[٤]
[١] - سيره ابن هشام: ١/ ٢٤٦- ٢٤٥.
[٢] - فتح( ٤٨): ٢٩.
[٣] - مائده( ٥): ٥٤.
[٤] - طبقات ابن سعد: ١/ ١٢٥؛ الخصائص الكبرى: ١/ ٨٧.