در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٩ - دوم موضع ائمه اطهار
عبدالرحمن بن كثير نقل مىكند:
«به امام صادق (ع) عرض كردم: مردم گمان مىكنند كه ابوطالب در جاى كم عمق از جهنّم است، شما چه مىفرماييد؟ فرمود: دروغ مىگويند، جبرئيل چنين چيزى را بر پيامبر (ص) نازل نكرد.
پرسيدم: پس چه چيزى نازل كرد؟ فرمود: جبرئيل براى ابلاغ بعضى از دستورات نازل شد و در ضمن فرمود: اى محمّد! خدايت سلام مىرساند و مىفرمايد: همانا اصحاب كهف ايمان خود را مخفى نگاه داشتند و خود را مشرك جلوه دادند، براى همين خداوند دو اجر به ايشان داد و همانا ابوطالب، ايمان خود را مخفى نگاه داشت و تظاهر به كفر نمود، براى همين خداوند دو اجر به او مىدهد. او هنوز از دنيا نرفته بود كه به وى بشارت بهشت را دادند. اين افراد چگونه اين تهمتها را به ابوطالب مىزنند در حالى كه جبرئيل در شب وفاتش نازل شد و به پيامبر اكرم (ص) فرمود: اى محمّد! كم كم آماده شو تا از مكّه مهاجرت كنى؛ زيرا بعد از ابوطالب، در آن حامى و پشتيبانى ندارى».[١]
و: درست بن ابى منصور روايت مىكند كه از امام موسى كاظم (ع) پرسيدم:
«آيا رسول خدا (ص) در منطق و حجّت خود مغلوب ابوطالب بود؟ فرمود: نه، بلكه وصايايى را پيش وى به امانت گذاشته بودند كه آنها را
[١] - الغدير: ٧/ ٣٩٠؛ بحارالأنوار: ٩/ ٢٤؛ ابوطالب حامى الرسول، نجم الدين عسكرى؛ تفسير ابوالفتوح رازى: ٤/ ٢١٢.