در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٩ - فصل اول رياست ابوطالب در اعماق تاريخ

با شمشير زده بود. به دنبال آن، بنى اميّه و هم پيمانان ايشان تصميم گرفتند كه بنى زهره را از مكّه اخراج كنند، امّا نتوانستند.

اميّه در جاهليّت، عمل زشتى را مرتكب شد كه هيچ يك از عربها چنين كارى نكرده بودند؛ او يكى از زنان خودش را در زمان حيات خودش به ازدواج پسرش ابوعمرو بن اميّه درآورد!![١]

بعد از وفات هاشم و برعهده گرفتن رياست و پرده‌دارى كعبه به وسيله پسرش عبدالمطّلب، اميّه به دشمنى با وى پرداخت. خصومت و دشمنى آنان همچنان ادامه داشت تا اين كه عبدالمطّلب پيشنهاد كرد كه يك مسابقه اسب‌سوارى برگزار كنند و هر كدام كه شكست خوردند، تاوان سنگينى بپردازند. عبدالمطّلب مى‌خواست كه اميّه را چنان تحقير كند كه دست از حقد و دشمنى‌اش بردارد.[٢]

او شرط اين مسابقه را صد شتر و ده غلام و ده كنيز و يك سال تبعيد قرار داد و علاوه بر آن شرط كرده بود كه موى جلو سر شكست خورده بايستى تراشيده شود.

اسبهاى مسابقه آماده شده و عدّه‌اى زياد جمع شده بودند تا اين مسابقه را از نزديك ببينند. عبدالمطّلب بسيار آرام و مطمئن بود و به‌

[١] - النزاع و التخاصم: ٤٢، بابٌ فى اصل المفاخره بين بنى هاشم و بنى اميه، شرح حال‌اميّه.

[٢] - همان؛ طبقات ابن سعد: ١/ ٧٦.