در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٧ - روش دوم
«پدرم! به خدا و رسولش ايمان آورده وآنچه را از سوى خداى متعال آورده بود، تصديق كردم و همراه او نماز خوانده و از او پيروى كردم».
ابوطالب فرمود:
«همواره ملازم پسر عمويت باش».[١]
و در روايتى آمده است كه فرمود:
«اى فرزندم! همواره در كنار پسر عمويت باش و بدان كه از هر شرّ و بدى در حال و آينده مصون خواهى بود».
سپس اين شعر را خواند:
«هميشه همراه محمّد (ص) باش و با جان و دل از او دفاع كن».
ابوطالب در شعر ديگرى مىگويد:
«همانا على و جعفر پناهگاه من هستند. هنگام مشكلات و سختيهاى روزگار، شما پسر عمويتان را يارى كنيد و او را تنها نگذاريد؛ چرا كه او برادرزاده پدرى و مادرى من است».[٢]
اينها بدان معنا نيست كه رسول خدا (ص) امر رسالت را از عمويش مخفى داشته و او ناگهان با ايمان على (ع) مواجه شده است، البتّه امكان دارد كه چگونگى نماز و طريق آن را ناگهان متوجّه شده
[١] - سيره ابن هشام: ١/ ٢٤٧. او گفته است كه على( ع) اوّلين مسلمان بوده است؛ تاريخ طبرى: ٢/ ٢١٤؛ عيون الاثر: ١/ ٩٤؛ الاصابه: ٤/ ١١٦؛ أسنى المطالب: ١٠.
[٢] - شرح ابن ابى الحديد: ١٤/ ٧٦- ٧٥.