در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٠ - اول ريشههاى تاريخى براى تكفير ابوطالب
تهمت، خطيبان و نويسندگان و وعّاظ سلاطين، آنان را يارى مىكردند.[١]
نمىتوان گفت «مسأله تكفير ابوطالب» كه مسألهاى كاملًا سياسى بوده در زمان بنىاميّه وجود نداشته است بلكه بنىاميّه نيز آن را به كمك خطبا و نويسندگان خويش شايع مىكردند. اگر در تاريخ ثبت نشده است كه معاويه در مورد كفر ابوطالب مطلبى گفته باشد ولى بايد دانست كه اين وظيفه را عمروعاص حيلهگر و دست اندركاران حكومت بنىاميّه برعهده داشتند.
چنين نبود كه معاويه به خاطر قداست، يا تقوايش درباره كفر ابوطالب سخنى نگفته باشد بلكه ممكن است كه در تاريخ ثبت نشده باشد، يا اين وظيفه را به ديگران محوّل كرده باشد. دستگاه جعل و وضع حديثى كه معاويه به راه انداخته و درهم و دينارهايى كه در راه ترويج باطل هزينه مىكرد، براى بنىهاشم و ابوطالب، فضل و منقبتى باقى نگذاشته بود.
از سوى ديگر، توضيح داده شد كه حضرت على، امام حسين، امام سجّاد و امام باقر (عليهم السّلام) در مقابل اين تهمت و شايعه ايستادگى كردند و اين امامان در زمان بنىاميّه بودهاند نه بنىعبّاس و همين دالّ بر اين است كه شايع كردن كفر ابوطالب، قبل از زمان منصور دوانيقى بوده است.
[١] - عقيده ابى طالب، سيّد طالب رفاعى: ٥٠.