در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٤ - نماز مسافر از ديدگاه سنت پيامبر(ص)

٩- ابن عبّاس گويد:

«خدا نماز را از زبان پيامبرتان در وطن، چهار ركعتى و در سفر، دو ركعتى و در حالت خوف، يك ركعتى واجب كرده است».

مسلم با لفظ ديگرى اين روايت را آورده و مى‌گويد:

«خداى عزّوجلّ از زبان پيامبرتان نماز را بر مسافر دو ركعت و بر مقيم (در وطن) چهار ركعت واجب كرده است».[١]

١٠- عبدالله بن عمر مى‌گويد:

«رسول خدا (ص) هنگامى كه از مدينه خارج مى‌شد، نماز را بيش از دو ركعت نمى‌خواند تابه آن برگردد».

و در عبارت ديگرى مى‌گويد:

[١] - صحيح مسلم: ٢/ ١٤٣، كتاب الصلاة، باب صلاة المسافر و قصرها؛ مسند احمد: ١/ ٥٨٥، ح ٣٣٢٢؛ مسند عبدالله ابن عبّاس؛ سنن ابن ماجه: ١/ ٣٣٩، باب تقصير الصلاة في السفر، ح ١٠٦٨؛ سنن نسائي: ١/ ٥٨٥، كتاب قصر الصلاة، ح ١٨٩٩ و ١٨٩٠؛ سنن بيهقي: ٣/ ١٩٣، كتاب الصلاة، ابواب صلاة المسافر، باب ٧٦٥، ح ٥٣٨٣؛ احكام القرآن: جصّاص: ٢/ ٣١٩ و ٣١٥، باب صلاة المسافر؛ المحلّي، ابن حزم: ٤/ ٢٧١، صلاة المسافر. وى مى‌گويد: آن را از طريق حذيفه و جابر و زيد بن ثابت و ابى هريره و ابن عمر نيز روايت نموده‌ايم كه همه آنان از رسول خدا روايت كرده‌اند و در نهايت صحّت است؛ تفسير قرطبى: ٥/ ٣٥٢؛ تفسير ابن جزى: ١/ ١٥٥؛ زاد المعاد، ابن قيّم، در حاشيه شرح زرقانى: ٢/ ٢٢١؛ مجمع الزوائد: ٢/ ١٥٤ از طريق ابى هريره.