در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٩ - ادله قايلان به جواز قصر نماز در سفر

اين حديث را دارقطنى در سنن خود با سه اسناد نقل كرده است كه طريق اوّل و سوّم در نظرش ضعيف هستند و طريق دوّم در نظرش صحيح است.[١]

اين روايت هم مخالف عمل صحابه و معارض با سيره نبوى است كه با دهها دليل ثابت شده است؛ از جمله اينها احاديثى است كه خود عايشه نقل كرده است و هنگامى كه امر، داير بين اين باشد كه يك حديث را كنار بگذاريم، يا دهها حديث را، هيچ راهى باقى نمى‌ماند مگر اين كه به دهها حديث عمل كنيم و آن يك حديث معارض را كنار بگذاريم.

بالاتر آن كه: بعضى از بزرگان جمهور، تصريح كرده‌اند كه اين روايت صحيح نيست.

ابن قيّم، بعد از نقل اين حديث مى‌نويسد:

«اين حديث صحيح نيست و از شيخ الاسلام ابن‌تيميّه شنيدم كه مى‌گفت: اين دروغى است كه به رسول خدا (ص) نسبت شده. و روايت شده است: كان يقصر و تتم، كه يكى با ياى مذكّر غايب و ديگرى با تاى مؤنّث غايب است، همچنين روايت شده است: يفطر و تصوم؛ يعنى پيامبر (ص) افطار مى‌كرد و عايشه روزه مى‌گرفت، اينها باطل است و هيچ‌گاه امّ المؤمنين با رسول خدا (ص) و تمام صحابه‌


[١] - سنن دارقطني: ٢/ ١٨٩، باب القبلة للصائم، ح ٤٥ و ٤٤، ٤٣.