«رسول خدا (ص) نمازهاى چهار ركعتى را در منا، دو ركعت مى‌خواند و ابوبكر و عمر هم آن را دو ركعتى مى‌خواندند و حتّى عثمان در ابتداى حكومتش آن را دو ركعتى مى‌خواند، ولى بعدها آن را چهار ركعت مى‌خواند».[١]

نسائى در سنن خود از أنس بن مالك نقل كرده است:

«همراه‌رسول خدا (ص) و ابوبكر و عمر وعثمان درابتداى خلافتش در منا نماز را به صورت دو ركعتى خواندم».[٢]

و با اسناد خود، از عبدالرحمن بن يزيد نقل كرده است:

«عثمان در منا نماز مسافر را چهار ركعتى خواند. اين خبر به گوش ابن عمر رسيد. وى گفت: به درستى كه با رسول خدا (ص) نماز سفر را دو ركعتى خوانده‌ايم».

اين حديث را امام احمد حنبل در مسند خود نقل كرده و حديث انس را نيز در مسند خود به اين صورت نقل كرده است:

«رسول خدا (ص) نماز را در منا به صورت دو ركعتى به جاى مى‌آورد. ابوبكر و عمر نيز چنين مى‌كردند. عثمان هم تا چهار سال آن را به همين صورت مى‌خواند، امّا بعداً آن را چهار ركعتى مى‌خواند».[٣]

[١] - الموطّأ: ٢٥٩، كتاب الحج، باب ٦٦، باب الصلاة بمني، ح ٩١٧.

[٢] - سنن نسائي: ١/ ٥٨٦/ كتاب قصر الصلاة في السفر، باب ٣، الصلاة بمني، ح ١٩٠٥.

[٣] - مسند احمد بن حنبل: ١/ ٦٢٥، ح ٣٥٨٢.