«عثمان بن عفّان نماز را در منا به صورت چهار ركعتى امامت كرد. اين مطلب را به عبدالله بن مسعود اطّلاع دادند. وى آيه استرجاع را خواند و سپس گفت: همراه رسول خدا (ص) در منا نماز را دو ركعتى خوانده‌ام و همراه ابوبكر و عمر نيز به صورت دو ركعتى خوانده‌ام و اى كاش! كه از اين چهار ركعت، دو ركعت آن به درگاه خدا پذيرفته شود و من از آن بهره‌منده شوم».[١]

ابو داوود و ديگران از عبدالرحمن بن يزيد روايت كرده‌اند:

«عثمان، نماز مسافر را در منا به صورت چهار ركعتى خواند. عبدالله گفت: همراه رسول خدا (ص) و ابوبكر و عمر و عثمان در ابتداى خلافتش، نماز را به صورت دو ركعتى خواندم، امّا عثمان بعدها آن را به صورت چهار ركعت مى‌خواند و من دوست داشتم كه از اين چهار ركعت، دو ركعتش پذيرفته شود».

اعمش نقل مى‌كند:

«معاوية بن قرّه از شيوخ خود روايت كرده است: عبدالله، نماز سفر را چهار ركعتى خواند. به او گفته شد: تو، به عثمان ايراد

[١] - صحيح بخاري: ٢/ ٣٥، كتاب الصلاة، ابواب التقصير؛ صحيح مسلم: ٢/ ١٤٦، كتاب الصلاة، باب قصر الصلاة في مني؛ مسند احمد: ١/ ٧٠٠، ح ٤٠٢٤؛ مسند ابن مسعود.