در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٢ - نماز مسافر از ديدگاه صحابه و فقها

عمر بن خطّاب و پسرش، ابن عبّاس، جابر، جبير بن مطعم، حسن، قاضى اسماعيل، حماد بن ابى سليمان، عمر بن عبدالعزيز، قتاده و كوفيان گفته‌اند كه:

«شكسته خواندن نماز در سفر، واجب است».[١]

چنين اتّفاق نظر بزرگى در ميان صحابه كه با اتّفاق نظر بسيارى از فقها در عصر تابعين مورد تأكيد قرار گرفته است، نمى‌تواند جز در احكام ضرورى، به وقوع پيوسته باشد.

اين همه حديث واضح از رسول اكرم (ص) و اتّفاق نظر صحابه و تأييد بسيارى از فقهاى تابعين، چگونه به كسى اجازه مى‌دهد كه بگويد: قصر نماز در سفر جايز است نه واجب؟

اگر جايز بود كه نماز در مسافرت به صورت چهار ركعتى خوانده شود، رسول خدا (ص) حدّ اقل براى يك مرتبه، نماز سفر را چهار ركعتى مى‌خواند! و اين امر بر بزرگان صحابه مخفى نمى‌ماند. علاوه بر اين، صحابه به شدّت نسبت به كسانى كه نماز سفر را تمام مى‌خواندند، اعتراض و انتقاد مى‌كردند.

[١] - تفسير قرطبى: ٥/ ٣٥١؛ تفسير الخازن: ١/ ٤١٨.