به خاطر ضعف ادلّه قايلين به جواز و قوّت ادلّه قايلين به وجوب قصر و متعيّن بودن قصر در سنّت نبوى و عمل صحابه و عدم وجود اختلاف در زمان خليفه اوّل و دوّم و در نيمى از زمان خلافت خليفه سوّم، مدرسه اهل‌بيت (عليهم السلام) قول به «وجوب قصر» را اختيار كرده است و ائمّه اهل‌بيت (عليهم السلام) بر وجوب آن تصريح نموده‌اند. در اين مورد خبرهاى روشن و واضحى را از زراره و محمّد بن مسلم از امام صادق (ع) نقل كرديم.

علاوه بر اين، خبرهاى بسيار ديگرى وجود دارد كه به مسأله تصريح مى‌كنند؛ چنان كه از امام صادق (ع) روايت شده است:

«الصلاة في السَّفَرِ ركعتان ليس قبلهما و لا بعدهما شي‌ءٌ الا المغرب ثلاثٌ».[١]

«نماز در سفر، دو ركعت است و قبل و بعد از آن چيز ديگرى نيست، مگر نماز مغرب كه سه ركعتى است».

از امام صادق (ع) سؤال شد:

«تكليف كسى كه نماز را در سفر به صورت تمام خوانده است، چيست؟ فرمود: اعاده كند».[٢]

[١] - تهذيب: ٢/ ١٣؛ استبصار: ١/ ٢٢٠.

[٢] - تهذيب: ١٢/ ١٤.