فراغت از مناسك حجّ و وقوف در منا، آن را چهار ركعتى مى‌خواند تا از مكّه خارج شود. براى همين، بلافاصله بعد از نماز ظهر، مروان بن حكم و عمرو بن عثمان پيش معاويه رفتند و گفتند: هيچ كسى، اين گونه به پسر عمويت عيب و ايراد نگرفت! پرسيد: مگر چه شده است؟ گفتند: مگر نمى‌دانى كه او نماز را در مكّه چهار ركعتى مى‌خواند؟

گفت: واى بر شما! مگر كار درست، همانى نيست كه من انجام داده‌ام؟! همانا با رسول الله (ص) و ابوبكر و عمر، نماز را به صورت دو ركعتى خوانده‌ام. گفتند: درست مى‌گويى، امّا پسر عمويت آن را به صورت چهار ركعتى مى‌خواند و مخالفت تو با روش او، عيب و ايرادگيرى نسبت به اوست! پس از آن وقتى كه معاويه براى نماز عصر خارج شد، آن را به صورت چهار ركعتى خواند!».[١]

بيهقى از عبدالرحمن بن يزيد نقل كرده است:

«همراه عبدالله بن مسعود بوديم. او وقتى وارد مسجد منا شد، از نمازگزاران پرسيد: اميرالمؤمنين چند ركعت خواند؟ گفتند: چهار ركعت. پس او هم چهار ركعت خواند. به او گفتيم: مگر براى ما روايت نمى‌كنى كه رسول خدا (ع) و ابوبكر، نماز را به صورت دو ركعتى مى‌خواندند؟ گفت: بله، من آن را الآن هم روايت مى‌كنم، امّا

[١] - مجمع الزوائد، هيثمي: ٢/ ١٥٧، بابٌ فيمن أتمّ الصلاة في السفر.