«عثمان در منا مريض شد. پيش على (ع) آمدند و گفتند: بياييد و نماز جماعت را امامت كنيد. فرمود: اگر بيايم، همانند رسول خدا (ص) نماز مى‌خوانم؛ يعنى دو ركعت. گفتند: نه، اگر بيايى بايد مثل اميرالمؤمنين- يعنى عثمان- نماز را چهار ركعتى بخوانى! فرمود: پس نمى‌آيم».[٢]

طبرانى و احمد: با اسناد صحيح از طريق عباد بن عبدالله بن زبير نقل كرده‌اند:

هنگامى كه معاويه به حجّ آمد، همراه او وارد مكّه شديم. او نماز ظهر را امامت كرد و آن را دو ركعتى خواند، سپس به سوى دارالندوه رفت. اين در حالى بود كه عثمان وقتى وارد مكّه مى‌شد، نماز ظهر و عصر و عشا را چهار ركعتى مى‌خواند و پس از آن كه به منا و عرفات مى‌رفت، آن را دو ركعتى به جاى مى‌آورد و پس از

[١] - سنن ابي داوود: ٢/ ١٩٩، كتاب المناسك، باب الصلاة بمني، ح ١٩٦٠؛ الآثار، قاضي ابويوسف: ٣٠؛ كتاب الام، شافعي: ١/ ٢١٤، باب تطوّع المسافر.

[٢] - المحلّي: ٤/ ٢٧٠، صلاة المسافر.