كرد به تكاندن خاك از او و فرمود: دلها بسوزد براى عمّار! گروه ستمگر او را مى كشند. او آنان را به بهشت دعوت مي‌كند و آنان او را به آتش دعوت مى كنند. عمّار گفت: از فتنه ها به خدا پناه مى برم».[١]

پيامبر (ص) با سخنان خود درباره حوادث آينده از اتّحاد و يكى بودن خطّ امام على (ع) و خطّ خويش پرده بر مى دارد و اين كه خطّ امام على (ع) استمرار خطّ او مى باشد و پيروى از خطّ وى، موجب مصونيّت امّت اسلامى، از دعوتهاى گمراه كننده است. پيامبر (ص) از زيانهاى حركت خوارج ودشمنى آنان نسبت به على (ع) مسلمانان را بر حذر داشته وبا اين هشدار، خطّ امامت وپيشوايى على (ع) را ترسيم فرموده است.

ابى سعيد خدرى مى گويد:

«نزد رسول خدا (ص) بوديم وآن حضرت غنايم جنگ را تقسيم مى كرد. ذو الخويصره- كه مردى از بنى تميم بود- نزد پيامبر (ص) آمد وگفت: اى رسول خدا! به عدالت تقسيم كن. پيامبر (ص) فرمود: واى بر تو! اگر من به عدالت تقسيم نكنم، پس چه كسى چنين خواهد كرد؟ نا اميد گردى وزيان كنى، اگر من به عدالت تقسيم نكنم.

عمر گفت: اى رسول خدا! آيا اجازه مى دهى گردن او را بزنم؟ فرمود: رهايش كن، او دوستانى دارد كه نماز تو در مقايسه با نمازهاى آنان و روزه تو در مقايسه با روزه هايشان كوچك شمرده‌

[١] - صحيح بخارى، كتاب الصلاة؛ صحيح مسلم، كتاب الفتن؛ صحيح ترمذى، در مناقب عمار؛ مستدرك الصحيحين: ٢/ ١٤٨؛ مسند احمد: ٣/ ٥١٦، ح ١١٤٥١؛ تاريخ بغداد، خطيب بغدادى: ١٣/ ٦١٨.