- ما كه در مساجد و مراكز عبادتى مان، متون سراسر توحيد اهل بيت پيامبر (ص) را همانند دعاى كميل از امام على (ع)، دعاى عرفه از امام حسين (ع) و دعاى ابو حمزه ثمالى از امام سجاد (ع) و ده ها دعاى توحيدى ديگر تلاوت مى شود و طنين انداز است:

«... متى غِبْتَ حتّى تَحْتاجَ إلى دليلٍ يَدلُّ عليكَ ... عَمِيَتْ عينٌ لا تراكَ ... ماذا وَجَدَ مَنْ فَقَدَك وَما الّذي فَقَدَ مَنْ وَجَدَك ...».[١]

- ما كه هزاران اثر معرفتى و توحيدى همچون كتاب توحيد شيخ اقدم «صدوق» را داريم، ما كه ...

با هم اين اوصاف، به صورت جاهلانه و مزوّرانه و مزدورانه به هدف بدبين كردن ساير مسلمين ناجوانمردانه به شرك متّهم شده و مى شويم!!! (فما لهم كيف يحكمون)؟؟!!.

٢- اعتقاد به امام مهدى (ع) و مهدويت، ريشه قرآنى دارد و مذاهب و فرق اسلامى- روى هم رفته- به آن اعتراف دارند تا جائى كه انكار آن را موجب قتل منكر آن دانسته اند.[٢]

و نيز جايگاه رفيعى از سنّت و معرفت اسلامى را براى آن حضرت ذكر كرده اند و قاطب علماى اهل بيت (عليهم السلام) و بسيارى از علماى مذاهب اسلامى، روايات و احاديث و اخبارى كه در شأن و ولادت آن حضرت است، مورد تصريح و تصحيح و اعتراف قرارداده اند؛ مانند صاحب سنن ترمذى، قرطبى مالكى، ابوجعفر عقيلى، سيوطى، ابن حجر عسقلانى، حاكم نيشابورى، بيهقى، ابن اثير، بغوى، ابن قيم، ذهبى، تفتازانى، ابن كثير دمشقى، جزرى شافعى، عبدالوهّاب شعرانى، متّقى هندى، عبدالباقى زرقانى، سفارينى حنبلى، محمّد امين‌

[١] - بحار الأنوار: ٩٥/ ٢٢٦( بخشى از دعاى عرفه).

[٢] - همانند ابن حجر هيتمى شافعى، شيخ صباى حنفى، خطابى مالكى، يحيى حنبلى و ...