همچنين خداوند مى خواهد همه ما را آگاه كند كه سرشت مؤمنان، بايد به درجه اى از علاقه به نيكوكارى، احسان ويارى درماندگان برسد كه حتّى اگر كارى براى آنان پيش آيد (مانند نماز كه قابل تأخير نباشد) احسان وانفاق خود را تا تمام كردن آن، به تأخير نيندازند)).[١]

٥- خداوند مى فرمايد:

يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكَ مِن رَّبِّكَ ....[٢]

«اى پيامبر! آنچه از طرف پروردگارت بر تو نازل شده است، كاملًا (به مردم) برسان!».

بزرگان تفسير وحديث، تصريح دارند كه آيه شريفه در شأن حضرت على (ع) در غدير خم نازل گشته است. در آن جا پيامبر (ص) دست او را گرفت وفرمود:

«هر كس من سرپرست او هستم، على سرپرست اوست. خدايا! دوست بدار هر كه او را دوست دارد ودشمن بدار هر كه با او دشمنى كند. يارى كن هر كس كه او را يارى كند وخواركن هر كس كه دست از يارى او بكشد و حقّ را با او بگردان، هر گونه كه او بگردد».[٣]

[١] - تفسير كشّاف: ١/ ٦٤٨؛ تفسير ابن جرير: ٦/ ١٨٦.

[٢] - مائده( ٥): ٦٧.

[٣] - مفسّران، اهل حديث وتاريخ نگاران، اين روايت را وهمچنين نزول آيه در غدير خم وخطبه پيامبر( ص) را كه در حضور بيش از يك صد هزار نفر ايراد كردند، به تواتر نقل كرده اند، به جهت اختصار، برخى از منابع را ذكر مى كنيم:

شواهدالتنزيل: ١/ ١٨٧، الدرّ المنثور: ٢/ ٢٩٨؛ فتح القدير: ٣/ ٥٧؛ روح المعانى: ٦/ ١٦٨؛ المنار: ٦/ ٤٦٣؛ تفسير طبرى: ٦/ ١٩٨؛ الصواعق المحرقه: ٧٥.