شكستن حلقه محاصره مسلمانان، اقدام مى كرد. گواه سخن ما جنگهاى بدر، احزاب، خيبر، حنين و ... است كه مسلمانان با مشركان، يا اهل كتاب، درگير بودند و حضرت در همه آنها شركت داشت.

حسن بصرى در باره آيه: ... فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ ...؛[١] «پس محكم و به پاى خود ايستاد»، مى گويد:

«اسلام، با شمشير على (ع) استوار گشت».[٢]

ابو هريره مى گويد:

«پيامبر اكرم (ص) در جنگ خيبر فرمود: پرچم را به مردى خواهم داد كه خداوند وپيامبرش را دوست دارد وخداوند به وسيله او قلعه را مى گشايد. عمر گفت: قبل از آن روز، من به فرماندهى علاقه اى نداشتم (كنايه از اين است كه فرماندهى در نظر او محبوب گشت به اين اميد كه پيامبر (ص) پرچم را به دست او دهد) لكن پيامبر (ص) آن را به على (ع) داد وبه او فرمود: پشت نكن. على (ص) مقدارى حركت كرد وپرسيد: بر چه مطلبى با آنان بجنگم؟ پيامبر (ص) فرمود: بر اين كه شهادت دهند: جز خداوند، پروردگار ديگرى نيست ومحمّد (ص) رسول خدا مى باشد. اگر اين را انجام دادند، خونها و اموال خويش را حفظ كردند و حساب آنان با خداوند است».[٣]

[١] - فتح( ٤٨): ٢٩.

[٢] - شواهد التنزيل: ٢/ ١٨٣؛ تفسير كشّاف: ٣/ ٤٦٩؛ روح المعانى: ١٦/ ١١٧.

[٣] - خصائص نسائى: ٥٩.