در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣١ - ٢ - تجلى بعد ايمانى امام على(ع)

أَفَمَن كَانَ مُؤْمِنًا كَمَن كَانَ فَاسِقًا لَّا يَسْتَوُونَ.[١]

«آيا كسى كه با ايمان باشد، همچون كسى است كه فاسق است؟! نه، هرگز اين دو، برابر نيستند».

مراد از «مؤمن»، حضرت على (ع) ومراد از «فاسق»، وليد است.[٢]

ودر آيه ديگر مى فرمايد:

... وَأُوْلُو الأَرْحَامِ بَعْضُهُمْ أَوْلَى بِبَعْضٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ .../.[٣]

«وخويشاوندان نسبت به يكديگر از مؤمنان ومهاجران در آنچه خداوند مقرّر داشته، اولى هستند».

مفسّران، اتّفاق نظر دارند كه مراد از ( (مؤمن))، مهاجر وخويشاوند در آيه شريفه، حضرت على (ع) است.[٤]

پيامبر (ص) تسليم بودن حضرت على (ع) را در برابر شريعت وتعاليم آن وپيشينه ايشان را در اسلام، بارها بيان كرده است. آن‌

[١] - سجده( ٣٢): ١٨.

[٢] - تفسير طبرى: ٢١/ ٦٨؛ تفسير ابن كثير: ٣/ ٤٦٢؛ فتح القدير: ٤/ ٢٤٧؛ اسباب النزول: ٢٦٣؛ ذخائر العقبى: ٨٨؛ شواهد التنزيل: ١/ ٤٤٤؛ أنساب الأشراف بلاذرى: ١/ ١٦٢، تاريخ دمشق: ٦١/ ١٩٩.

[٣] - احزاب( ٣٣): ٦.

[٤] - مناقب ابن مردويه وصاحب كتاب احقاق الحق در جلد ٣، صفحه ٤١٩ آن را از كتاب مناقب المرتضوى ترمذى، صفحه ٦٢ نقل مى كند. مفسّران اتّفاق دارند كه آيه در باره على* نازل شده است؛ زيرا او مؤمن، مهاجر وپسر عموى رسول خدا بوده است.