در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٢٤ - ١ - تجلى بعد علمى شخصيت امام على(ع)

«من شهر علم هستم وعلى دروازه آن است».[١]

پيامبر (ص) اين سخن را درباره هيچ يك از اصحاب نفرمود. اين سخن رسول خدا (ص) با سخن حضرت على (ع) تأكيد مى شود كه فرمود:

«رسول خدا (ص) هزار باب علم را به من آموخت كه از هر باب هزار باب، برايم گشوده مى شود».[٢]

امام على (ع) به وسيله علم الهى- كه از اختصاصاتش بود- بر ديگران برترى دارد. آن حضرت در اين رابطه مى فرمايد:

«اگر پرده هاى غيب برايم كنار زده شود، يقينم افزايش پيدا نمى كند».[٣]

طبق بيان صريح آن حضرت، علمى كه او حمل مى كند، بى شمار است وهيچ يك از اصحاب، توانايى حمل آن را ندارند:

«به درستى كه در اين جا درياى خروشان علم وجود دارد، اى كاش! براى آن، حاملانى مى يافتم- وبه سينه مباركش اشاره كرد».[٤]

اين سخنان، به روشنى دلالت دارد كه امام على (ع) به درجه اى از علم رسيد كه براى هيچ كس به جز رسول خدا (ص) رسيدن به آن ممكن نيست؛ از اين رو، حضرت على (ع) مى فرمايد:

[١] - المستدرك على الصحيحين: ٣/ ١٢٦؛ سنن ترمذى: ٥/ ٦٣٧.

[٢] - كنز العمّال: ١٣/ ١١٤.

[٣] - مناقب ابن شهر آشوب: ٢/ ٣٨؛ ارشاد القلوب: ٢/ ١٤؛ بحار الأنوار: ٤٠/ ١٥٣.

[٤] - نهج البلاغه/ قصار الحكم: ١٤٧.