اصول عرفان ناب اسلامى در معارف سجادى - اراکی، محسن - الصفحة ٤٠ - بخش دوم عرفان ولاء در معارف سجادى(ع)
و به همين دليل، محبّت محمّد و آل محمّد صَلَواتُاللَّهِعَلَيْهِم در تعاليم وحى، اساس ايمان و دين بلكه عين ايمان و دين دانسته شده و امامان معصوم (عليهم السلام) با تاكيد بر
«هَلِ الدِّينُ إلّا الحُبّ؟»[١]
اين حقيقت را به روشنى بيان كردهاند.
اين مفهوم در قرآن كريم به انحاى گوناگون مورد تاكيد قرار گرفته است، در يك جا محبّت خدا و تقديم آن بر محبّت ماسواى او شرط ايمان دانسته شده است:
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ[٢].
و برخى از مردم به جاى خداوند همتايانى مىگزينند و آنها را چنان دوست مىدارند كه خداوند را، [لكن] مومنان، خداوند را دوستدارترند.
و در جاى ديگر تقديم محبّت محبوبان ديگر بر محبّت خدا و رسول و جهاد در راه خدا مورد نكوهش شديد قرار گرفته و موجب فسق و خروج از دين بهشمار آمده است:
قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ[٣].
[١] . وسائل الشيعه، ابواب الامر و النهى، باب ١٥، حديث ١٧.
[٢] . سوره بقره: ١٦٥.
[٣] . سوره توبه: ٢٤.