در مواردى ديگر با عطف اطاعت اولى‌الامر، بر اطاعت رسول، به مقام رضاى اهل بيت رسول اكرم (ص) كه مصاديق حَقّه اولى‌الامرند و اينكه رضاى آنها با رضاى خدا و رسول (ص) متّحد است اشاره فرموده است. افزون بر آياتى كه با تعابير و مضامين ديگر آمده، يا درباره مقام رضاى اميرالمؤمنين (ع) وارد شده است، نظير آيات كريمه آخر سوره «الليل» كه بقرينه آيه‌ إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ .. و آيات سوره هَلْ أَتَى مراد از آن وجود مبارك اميرالمؤمنين (ع) است:

وَ سَيُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى\* الَّذِي يُؤْتِي مالَهُ يَتَزَكَّى\* وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزى‌\* إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلى‌\* وَ لَسَوْفَ يَرْضى‌[١].

و پرهيزگارتر، از آن [دوزخ‌] دور و در امان خواهد بود. همان كس كه داراييش را مى‌بخشد و خود را پاك و پيراسته مى‌دارد در حالى كه كسى را بر او دست نعمتى نيست، تنها براى خشنودى ذات بلند مرتبه پروردگار خويش، و زود است كه خوشنود گردد.

روايت متواتر از رسول اكرم (ص) در مورد حضرت زهرا سَلَامُ اللَّهِ عَلَيْها آمده است، كه فرمود:

«يرضى الله لرضاها، و يغضب لغضبها»[٢].

و خداوند با خشنودى او خشنود مى‌شود و با نا خوشنودى او ناخشنود مى‌شود.

[١] . سوره ليل: ١٧- ٢١.

[٢] . بحار الانوار، ج ٤٣، ص ٢٠.