يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً\* وَ سَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا\* هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَ مَلائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً[١].

اى مومنان! خداوند را بسيار ياد كنيد. و او را در پگاه و پسين به پاكى بستاييد. اوست آنكه فيض رحمتش را بر شما سرازير نموده و همراه فرشتگانش بر شما درود مى‌فرستد تا شما را از تيرگى‌ها به سوى نور و روشنايى بيرون بَرَد و با مومنان بسى مهربان است.

بنده در طى اين مراحل مشمول صلوات الهى است، و صلوات الهى است كه او را از حُجُب ظلمانى برون مى‌كشد، و به سوى طبقات انوار الهى بالا مى‌برد، از اين صلوات كه منشأ قطع مراحل نفسانيت، و خرق حُجُب ظلمانى أنانيت است به «صلوات الأبرار» مى‌توان تعبير كرد، زيرا صلوات نازله بر همه مؤمنان و خوبان و ابرار است.

خداى متعال را صلواتى برتر و بالاتر است كه مى‌توان از آن به «صلوات الأطهار» تعبير نمود، كه مخصوص مطهّرين از عبادالله است كه از حُجب ظلمانى رهيده‌اند و همواره در عوالم انوار الهى سير مى‌كنند، و آن صلواتى است كه در آيه ديگر سوره احزاب بدان اشاره شده است؛ آنجا كه خدا فرمود:

إِنَّ اللَّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً[٢].

[١] . سوره احزاب: ٤١- ٤٣.

[٢] . همان: ٥٦.