الَّذي لا يُضامُ، وَاحْفَظْني بِعَيْنِكَ الَّتى لا تَنامُ، وَاخْتِمْ بِالانْقِطاعِ الَيْكَ امْري، وَ بِالْمَغْفِرَةِ عُمْري انَّكَ انْتَ الْغَفُورُ الرَّحيمُ».

پروردگارا! در اين روز و در يكشنبه‌هاى بعد، از شرك و كفر به سوى تو دورى مى‌جويم و دعايم را براى تو خالص داشته و در معرض اجابت تو قرار داده‌ام. و در طول عمر به اميد ثواب تو بر طاعتت پايدارى مى‌كنم. پس درود فرست بر محمّد و آل او بهترين مخلوق تو، آنكه [مردم را] به سوى حقانيتت خواند، و مرا به عزت تزلزل ناپذيرت عزيز گردان، و به ديده‌ات كه هرگز نخوابد حفظ بنما، و به بريدن از خلق و توجه به سوى خودت كارم را به پايان رسان، و عمرم را همراه با آمرزش و رحمتت به اتمام رسان كه همانا تويى آمرزنده مهربان.

مرحله چهارم: مرحله عبوديت‌

مرحله عبوديت محض لله سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى مرحله‌اى است كه بنده پس از طى مراحل ذكر كثير، و عزم بر طاعت، و تمحض در طاعت مداوم به آن دست مى‌يابد.

در اين مرحله تمام وجود عبد، أعم از جوارح وجوانح، أفعال و نوايا، و خواطر و سوانح، الهى مى‌شود، به گونه‌اى كه اراده و فعل و نيت و رفتار او در برابر اراده حق تعالى خضوع كامل يافته، و به ملكه تذلّل و انقياد محض نسبت به حق متعال دست مى‌يابد.

بنده در مراحل سه گانه پيش، حُجُب ظلمانى را طى مى‌كند، و با صلوات و رحمت الهى پرده‌هاى ظلمات نفسانى را يكى پس از ديگرى مى‌درد، و با ذكر كثير الهى، و عزم بر طاعت حق، و تداوم بر طاعت او، از ظلمات به نور مى‌رسد، چنانكه خداى متعال فرمود: