وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ وَ إِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرى‌ مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ‌[١].

و چون كسانى را بنگرى كه در آيات ما به ياوه گويى مى‌پردازند روى از آنان بگردان تا در گفت و گويى جز آن درآيند و اگر شيطان تو را به فراموشى افكند پس از يادآورى با گروه ستمگران منشين.

و در مناسبت‌هاى گوناگون مؤمنان و صالحان و سالكان راه حق را به پيوستن به جمع صالحان و اهل ولاء دستور مؤكد داده و به گسستن از جمع بريدگان از ولايت خدا فراخوانده است:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ‌[٢].

اى مومنان! از خداوند پروا كنيد وبا راستگويان باشيد!

وَ لا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ أَوْلِياءَ ثُمَّ لا تُنْصَرُونَ‌[٣].

و به ستمگران مگراييد كه آتش [دوزخ‌] به شما رسد در حالى كه شما را در برابر خداوند، نگهبانى نباشد، آنگاه يارى نخواهيد شد.

امام سجّاد (ع) در دعاها و بيانات خود بر اين مطلب تأكيد فرموده است، از جمله: در دعاى بيستم از ادعيه صحيفه سجاديه معروف به «دعاى مكارم الأخلاق» در پيشگاه حضرت حق تعالى معروض مى‌دارد:

[١] . همان: ٦٨.

[٢] . سوره توبه: ١١٩.

[٣] . سوره هود: ١١٣.