و مى‌دانم برترين توشه كسى كه به سوى تو روانه است، اراده محكمى است كه با آن تو را انتخاب كند، و به درستى كه قلبم با اراده ناشى از عزم به نجواى با تو پرداخته است.

امام سجاد على بن الحسين (ع) در اين زمينه بيانات فراوانى دارند؛ از جمله:

در دعاى سى و يكم صحيفه سجاديه مى‌فرمايد:

«اللّهُمّ وَثَبّتْ فِي طَاعَتِكَ نِيّتِي، وَأَحْكِمْ فِي عِبَادَتِكَ بَصِيرَتِي، وَوَفّقْنِي مِنَ الْأَعْمَالِ لِمَا تَغْسِلُ بِهِ دَنَسَ الْخَطَايَا عَنّي، وَتَوَفّنِي عَلَى مِلّتِكَ وَمِلّةِ نَبِيّكَ مُحَمّدٍ عَلَيْهِ السّلَامُ إِذَا تَوَفّيْتَنِي. اللّهُمّ إِنّي أَتُوبُ إِلَيْكَ فِي مَقَامِي هَذَا مِنْ كَبَائِرِ ذُنُوبِي وَصَغَائِرِهَا، وَبَوَاطِنِ سَيّئَاتِي وَظَوَاهِرِهَا، وَسَوَالِفِ زَلّاتِي وَحَوَادِثِهَا، تَوْبَةَ مَنْ لَا يُحَدّثُ نَفْسَهُ بِمَعْصِيَةٍ، وَلَا يُضْمِرُ أَنْ يَعُودَ فِي خَطِيئَةٍ، وَقَدْ قُلْتَ يَا إِلَهِي فِي مُحْكَمِ كِتَابِكَ إِنّكَ تَقْبَلُ التّوْبَةَ عَنْ عِبَادِكَ، وَتَعْفُو عَنِ السّيّئَاتِ، وَتُحِبّ التّوّابِينَ، فَاقْبَلْ تَوْبَتِي كَمَا وَعَدْتَ، وَاعْفُ عَنْ سَيّئَاتِي كَمَا ضَمِنْتَ، وَأَوْجِبْ لِي محبّتكَ كَمَا شَرَطْت، وَلَكَ يَا رَبّ شَرْطِي أَلّا أَعُودَ فِي مَكْرُوهِكَ، وَضَمَانِي أَنْ لَا أَرْجِعَ فِي مَذْمُومِكَ، وَعَهْدِي أَنْ أَهْجُرَ جَمِيعَ مَعَاصِيكَ».

بار الها! نيّتم را در طاعتت استوار ساز، و بينشم را در عبادتت محكم فرما، و مرا به اعمالى موفق دار كه به وسيله آن آلودگى گناهان را از من بشويى، و هنگام خروج از دنيا مرا بر آئين خود و پيامبرت (ص) بميران. بار الها در اين موقعيتى كه در آنم از گناهان بزرگ و كوچكم، و از گناهان پوشيده و آشكارم، و از لغزش‌هاى گذشته و تازه‌ام به سويت بازمى‌گردم، مانند بازگشت توبه كننده‌اى كه خيال گناه در درونش‌