«يَا مُنى قُلُوبِ الْمُشْتاقينَ، وَيَا غَايَةَ آمَالِ المُحِبّينَ، أَسْالُكَ حُبَّكَ، وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ، وَحُبَّ كُلِّ عَمَل يُوصِلُني الى قُرْبِكَ، وأَنْ تَجْعَلَكَ أَحَبَّ الَيَّ مِمّا سِواكَ».

اى آرزوى دل مشتاقان! و اى منتهاى خواسته‌هاى دوستداران! از تو دوستى خودت و دوستى دوستدارانت و دوستى هر عملى كه مرا به قرب تو برساند را مى‌خواهم و از تو مى خواهم خودت را در پيش من محبوب‌تر از هرچه غير تو است قرار دهى.

و نيز در دعاى معروف به «مناجاة المفتقرين» مى‌فرمايد:

«فَيا مُنْتَهى أَمَلِ الْامِلينَ، وَيا غايَةَ سُؤْلِ السّائِلينَ، وَيا أَقْصى طَلِبَةِ الطّالِبينَ، وَيا أَعْلى رَغْبَةِ الرّاغِبينَ».

پس اى منتها آرزوى آرزومندان! و اى سرحد نهايى خواسته درخواست كنندگان! و اى غايى‌ترين مطلوب طالبان! و اى برترين خواسته خواستاران!

اصل دوم: امكان معرفت حق‌

باب معرفت حق به روى بشر بسته نيست، بلكه آنچه آدمى را بر بهائم و جانوران برترى بخشيده است همانا افتخار معرفت و حمد و شكر بارى تعالى است.

در دعاى اول از ادعيه صحيفه سجاديه از زبان امام سجاد (ع) آمده است: