محمّد و آل محمّد صَلَواتُ اللَّهِ‌عَلَيْهِم تبيين و تشريح شده، آن است كه غبار تحريف از معارف حقّه محمّد و آل محمّد صَلَواتُ اللَّهِ‌عَلَيْهِم در زمينه عرفان اسلامى ناب، بزدايند، و پرده جهل جاهلان و تزوير مزوّران را از چهره تابناك عرفان راستين بدرند و بردارند، و بدينوسيله راه طالبان و سالكان حقيقى را به سوى كوى محبوب بگشايند.

نشست مقدماتى همايش امام سجّاد (ع) فرصت مناسبى بود تا با بهره گيرى از گنجينه پرگهر بجاى مانده از معارف سجّادى (ع) كه بخش عظيمى از آن در مضامين دعاهاى آن حضرت و به ويژه دعاهاى صحيفه سجاديه نهفته است، گامى هر چند كوتاه و ناچيز در مسير شرح و تبيين اصول عرفان ناب اسلامى در معارف سجادى (ع) برداريم.

اصول عرفان ناب اسلامى در معارف سجّادى (ع)

عرفان اسلامى آميزه‌اى از «عقل، عشق و عمل»، يا «ديدن، چشيدن و سوختن» است.

با «عقل و نظر»، به آگاهى و بصيرت نسبت به مقصد و راه، بايد دست يافت و باعشق، لذّت رسيدن به مقصود را بايد يافت، و خواستن را بايد آغاز كرد و پس از خواستن با «سوختن و فناء» بايد از آنچه فانى و پست است گذشت، و به آنچه باقى و عالى است پيوست.

از بصيرت و نظرى كه با عقل بايد بدان دست يافت به «عرفان نظر» مى‌توان تعبير كرد و از عشق و محبّتى كه نيروى سلوك و محرّك عمل است به «عرفان ولاء» مى‌توان تعبير نمود. و از سوختن و فناء و عملى كه وسيله قرب و وصول است به «سير و سلوك» يا «عرفان عمل» مى‌توان ياد كرد.