قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام
(١)
مقدمه
١ ص
(٢)
پيشگفتار
٣ ص
(٣)
جلسه اول تصرف بعض از مواد قانون احوال شخصيه شيعه توسط مجلس نمايندگان 11/ 11/ 1387 ه ش تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النبيين (ص)
٣٢ ص
(٤)
جلسه دوم تهاجم فرهنگى كشورهاى غربى عليه قانون احوال شخصيه شيعه 14/ 8/ 1388 ه- ش تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النببين (ص)
٦٣ ص
(٥)
جلسه سوم كنفرانس مطبوعاتى در ارتباط با قانون احوال شخصيه شيعه 15/ 8/ 1388 تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النبيين (ص) جاده دار الامان كابل
٨٣ ص
(٦)
موضوع اول
٨٥ ص
(٧)
موضوع دوم
٨٦ ص
(٨)
موضوع سوم
٨٧ ص
(٩)
موضوع چهارم
٨٨ ص
(١٠)
سوال يك خبر نگار پشتو زبان
١١٥ ص
(١١)
خبرنگار بى بى سى
١١٦ ص
(١٢)
خبر نگار روز نامه هشت صبح
١١٨ ص
(١٣)
خبر نگار روز نامه هشت صبح
١١٩ ص
(١٤)
روزنامه هشت صبح
١٢٠ ص
(١٥)
خبر نگار تلويزيون الجزيره (انگليسى)
١٢٠ ص
(١٦)
خبر نگار تلويزيون الجزيره (انگليسى)
١٢٥ ص
(١٧)
خبرنگار صداى افغان
١٢٧ ص
(١٨)
خبر نگارتلويزيون سبا
١٢٩ ص
(١٩)
خبر نگارروز نامه هشت صبح
١٣٧ ص
(٢٠)
جلسه چهارم سمينار بررسى مشكلات زنان در افغانستان 11/ 4/ 1388 ه- ش كابل
١٣٩ ص
(٢١)
جلسه پنجم شصتمين سالروز تصويب اعلاميه جهانى حقوق بشر تالار وزارت امور خارجه افغانستان كابل 13 عقرب 1387 ه- ش
١٦١ ص
(٢٢)
جلسه ششم اجلاس كمسيون مستقل نظارت بر تطبيق قانون اساسى بمناسبت هفتمين سالروز تصويب قانون مذكور 7/ 11/ 1389 ه- ش كابل
١٧٥ ص
(٢٣)
جلسه هفتم به مناسبت هشتم ثور (سالروز پيروزى مجاهدين) مسجد محمديه، تپه سلام 8/ ثور/ 1393
١٩١ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص

قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٩٩ - موضوع چهارم

از قراردادهاى اجتماعى است. قرار دادهاى اجتماعى در ابتدا تابع رضاى طرفين است. اگر زن قبول كرد كه بدون اجازه شوهر، از خانه خارج نشود بر او واجب مى‌شود كه بدون اجازه شوهرش بيرون نشود. اگر زن شرط مرد را قبول كرد بر او واجب مى‌شود كه از شوهرش اجازه بگيرد اما اگرقبول نكرد و شرط ازدواج خود را بيرون رفتن از خانه بدون اذن شوهر قرارداد و مرد هم شرط زن را نپذيرفت ازدواج واقع نمى‌شود.

شما قضاوت كنيد اگر همين كار بشود چه ضررى به حقوق زن مى‌رسد؟ زن‌هايى كه در ادارات دولتى كار مى‌كنند، در هر كشورى كه باشند دولت‌ها با اينها قرارداد مى‌كنند. مثلا شرط مى‌كند كه از ساعت هشت صبح تا ساعت چهار بعد از ظهر بايد براى دولت كار كنيد و دولت هم در مقابل كار شما اين مقدار پول را به عنوان معاش ويا حق‌الزحمه به شما پرداخت ميكند. وقتى قرارداد بين طرفين صورت گرفت، زن هم ملزم به اجراى آن مى‌باشد و حق تخلف را ندارد.

حالا اگر يكى بيايد و بگويد كه نه، اين خلاف حقوق بشر يا حقوق زن است. شما زن را اسير مى‌كنيد، چرا هر روز از ساعت هشت صبح تا ساعت چهار عصر بيايد كار كند و اين خلاف حقوق زن است، بگذاريد زن طبق ميل خود هر وقت كه خواست بيايد و هر وقت كه نخواست نيايد و دولت حق ندارد كه او را مجبور كند، بلكه زن بايد در قسمت كار آزاد باشد اما دولت بايد معاش او را مرتب، بدون كم و