قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٠ - موضوع چهارم
اين ماده به همين شكل فعلى در آمد كه: «اگر قانونى مخالف احكام دين مقدس اسلام باشد آن قانون قابل وضع نمىباشد.»
مى خواهم يك موضوع را در مورد تساوى حقوق زن و مرد به دختران و خواهرانم عرض كنم. چه اينهاييكه اينجا حضور دارند و چه آنهاييكه صحبت هاى مرا در خانه هاى خود از طريق تلويزيون مشاهده مىكنند و به صحبت هاى من گوش مى دهند: اگر ما تساوى حقوق زن و مرد را قبول كنيم صددرصد بنفع مردها است و زن در افغانستان، در آسيا، در افريقا، در آمريكاى جنوبى و بعضى جاهاى ديگر، در هرجاييكه مسلمانان هستند، بدبخت مىشوند.
زيرا اگرتساوى حقوق زن و مرد صورت بگيرد؛ ديگر نفقه زن بر شوهرش لازم نيست، چون يك نوع تبعيض است. براى چه مرد به زن نفقه بدهد؟ زيرا تساوى حقوق زن و مرد اينست كه زن بايد نفقه خودش را بدهد و مرد نفقه خود را بدهد. اگر اين تساوى حقوق صورت بگيرد، مىدانيد كه زنها با چه مشكلاتى روبرو مىشوند؟ حتى ممكن است زنها از گرسنگى بميرند.
حالا شما ولايات و ولسوالى هاى كشور را بگذاريد. در همين كابل كه مىگويند چهار ميليون جمعيت دارد آيا دو ميليون زن اگر از خانههاى خود بيرون شوند، مىتوانند براى خود كار پيدا كنند؟ مسلما نمىتوانند. در اين كشور فقير براى مردها كار پيدا نمىشود چه رسد به زنها. در اينصورت زنها با توجه به ضعف فيزيكى و آن لطافت روانى