قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٠٦ - موضوع چهارم
آنهايى كه به قانون احوال شخصيه شيعه اعتراض مىكنند همينطور هستند. كار آنها بهانه گيرى هاى بى مورد، تهاجم فرهنگى، ترساندن مردم و تحت تأثير قرار دادن فرهنگ ديگران است.
البته ما از اينگونه فشارها نمىترسيم. ما مىخواهيم با عقلانيت صحبت كنيم. در غرب، زن و شوهر مثل دو شريكاند. زن خودش نفقه خود را پيدا مىكند و مرد نفقه خود را. در قانون غرب، بر مرد واجب نيست كه نفقه زن خود را بدهد. در غرب، زن و شوهر هر كدام براى خودشان كار مىكنند. زن و مرد حساب بانكى جداگانه دارند و هر كدام از جيب خود مصرف مىكنند تا زندگانى مشترك خود را اداره نمايند. اين فرهنگ غربىهاست.
البته در مورد نفقه اولاد نمىدانم كه در قانون احوال شخصيه غرب، نفقه اولاد بدوش كيست؟ ولى احتمال مىدهم كه نفقه اولاد هم مشتركا بدوش هردو باشد. يعنى زن و شوهر مشتركا مصرف خود و مصرف بچه هاى شان را پرداخت كنند. ولى در اسلام نفقه فرزندان بر پدر است و زن اگر ميلياردر هم باشد مسئوليتى در مصارف خانه و فرزندان ندارد.
بايد روى فرهنگها كمى فكر شود. ما كه مىگوئيم فرهنگ اسلامى از همه فرهنگهاى ديگر و از همه مكتبهاى حقوقى كه در عالم وجود دارد بهتراست، يك شعار نيست.