قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٦ - جلسه اول تصرف بعض از مواد قانون احوال شخصيه شيعه توسط مجلس نمايندگان ١١/ ١١/ ١٣٨٧ ه ش تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النبيين (ص)
شوهر كنند، مشكلى ندارد. اين مسئله، مربوط به خود آنهاست. اما از نظر قانون، اگر ما آنها را ملزم كنيم كه دختر تا سن شانزده شوهر نكند و پسر تا سن هژده سالگى ازدواج نكند، نادرست است.
گفتيم كه مزاجهاى انسانها، با هم فرق مىكند. اين مربوط به اختيار فرد است كه طبق مزاج خود هر وقت كه بخواهد، ازدواج كند. كسى حق ندارد كه بر او فشار وارد نمايد.
ما نمىتوانيم دخترها و پسرهاى خود را مجبور كنيم. چون اگر بر آنها فشار وارد كنيم، آنها مجبور مىشوند به فساد روى آورند. اين كار، خلاف شريعت اسلامى است. در فقه شيعه، تا آنجا كه من معلومات دارم و تحقيق نموده ام يك نفر از فقهاى شيعه، قيد سن شانزده سال و هجده سال را نياورده است. اصلا در اين مورد، مسئلهى اختلافى هم وجود ندارد.
وقتيكه يك فقيه هم نگفته باشد، چه قسم ما اين جمله شانزده سال و هجده سال را بياوريم و به عنوان احكام احوال شخصيه خود، قبول كنيم. لذا اين ماده از نظر من صد در صد باطل و مخالف قانون اساسى هم هست.
در مسوده ماده نود و نهم، دو فقره وجود داشت كه نمايندگان مجلس آنها را حذف نمودند و به جاى آنها چهار فقره را، طبق نظرشخصى شان اضافه كردند. يكى همين فقره سن ازدواج بود كه عرض كردم.