قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١٣٠ - خبر نگارتلويزيون سبا
سوال اول: پاسخ شما در مورد اين حقوقدانان چيست؟ آيا شما حاضر هستيد كه جمعى از دانشمندان و حقوقدانان اين قانون را بررسى نمايند تا روشن شود كه اعتراض ديگران براين قانون وارد است ياخير؟
سوال دوم: همه مىدانند كه باريكى قانون احوال شخصيه شيعه در اينست كه برسميت شناختن مذهب جعفرى در قانون اساسى افغانستان يك خواست تاريخى و سياسى اهل تشيع بوده است. آيا اين طومارهاى موجوده براى تأييد قانون احوال شخصيه است يا اينكه بر مىگردد به همان خواست تاريخى و سياسى مردم شيعه كه برسميت شناختن مذهب شان در قانون اساسى كشور است؟
جواب
سوال اول شما سوال درستى است. يعنى برخى از كسانيكه بر قانون احوال شخصيه ايراد گرفتهاند محتواى آن را مورد سوال قرار دادهاند. تمام اين آقايان كه ايراد گرفتهاند، فاقد صلاحيت هستند. مثلا اگر شخصى سال اول دانشكده طب را خوانده باشد آيا كسى به او اجازه مىدهد كه براى خود معاينه خانه باز كند؟
اگر كسى تخصص نداشته باشد و بيايد براى مريضان نسخه بنويسد و يا اينكه مريضى را جراحى كند آيا وزارت صحت عامه به او اين اجازه را مىدهد؟ طبعا اجازه نمىدهد.