قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٨ - جلسه اول تصرف بعض از مواد قانون احوال شخصيه شيعه توسط مجلس نمايندگان ١١/ ١١/ ١٣٨٧ ه ش تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النبيين (ص)

نمايندگان محترم اهل سنت با صداقت و متانت اصل اخوت اسلامى را ثابت كردند، در آنجا تقريبا چهل نفر از نمايندگان شيعه حضور داشت، بقيه در حدود چهارصد و پنجاه نفر همه از برادران اهل سنت بودند، اما بزرگوارى آنها در لويه جرگه الگو و نمونه براى تمام كشورهاى اسلامى بود. نمايندگان مجلس نيز بايد از آنها الگو و نمونه مى‌گرفتند. درهمان كميسيون تفاهم كه من هم عضو آن بودم، مواد را سه دسته كردند: مواد متفق عليه، مواد اختلافى و مواديكه قابل بحث است. من ديدم كه ماده چهل و پنجم و يكصد و سى و يكم درجمله مواد متفق عليه رفته بود.

تمام نمايندگان محترم لويه جرگه بدون كوچكترين مخالفت، فقه جعفرى و احوال شخصيه شيعه را تصويب نمودند. از اينرو من مكررا در سخنرانيهاى خود از آنها تشكر كرده ام و باز هم تشكرمى كنم.

جاى تعجب است! همين نمايندگان محترم كه در ولسى جرگه به احوال شخصيه شيعه اعتراض كردند در لويه جرگه يك كلمه هم به ظاهر اعتراض نداشتند، اگر همانكارى كه در لويه جرگه صورت گرفت در ولسى جرگه هم صورت مى‌گرفت، بسيار خوب بود. زيرا اوج استحكام اخوت اسلامى را در افغانستان تثبيت مى‌كرد.

اين مواد متأسفانه حذف شد! حذف اين مواد زياد مهم نبود. چون حذف آنها يك ذره براى احوال شخصيه ما ضرر ندارد. زيرا بيادم هست كه در ماده دوم آمده كه هر حكمى كه در احوال شخصيه بود،