قانون احوال شخصيه شيعه از آغاز تا انجام - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٥٣ - جلسه اول تصرف بعض از مواد قانون احوال شخصيه شيعه توسط مجلس نمايندگان ١١/ ١١/ ١٣٨٧ ه ش تالار سخنرانى هاى حوزه علميه خاتم النبيين (ص)

كه «اين حق است از مؤمنين بر من» و حق مردم را بر خود لازم نموده است. حقوق بشر از نظر اسلام بسيار مهم است. ما كه انسانيم و مى‌فهميم. منتها اعلاميه جهانى حقوق بشر از اساس خود مشكل دارد و بايد در آن تجديد نظر شود.

همه ميدانند هرقانونى را كه بشر وضع مى‌كند، مقطعى است. و بعد از مدتى بدرد نمى‌خورد. خصوصا اين اعلاميه كه از همان ابتداء ناقص بوده و همه‌ى موارد آن فقط ايدئولوژى است. و ايدئولوژى تنها، هميشه دچار اشتباه مى‌شود. حقوق بشر لابد بايد به يك جهان بينى استوار باشد كه متاسفانه اين اعلاميه فاقد جهان بينى است. ما سخت به حقوق بشر ملتزم هستيم. ولى ما انسان هستيم، ما ميمون نيستيم كه هرچه به ما بگويند قبول كنيم. نه. بايد در هر كارى بر اساس عقلانيت صحبت شود. به هرحال؛ ما نمى‌توانيم كه مواد دينى را حذف كنيم و مواد اعلاميه جهانى حقوق بشر را جايگزين آن كنيم.

اگر بنا باشد كه ما به حقوق بشر غربى عمل كنيم! چرا به حقوق بشر كنفرانس اسلامى كه در قاهره به تصويب رسيد، عمل نكنيم؟ قدر مسلم، حقوق بشر كنفرانس اسلامى بهتر از حقوق بشر غربى است. ولى ناگفته نماند كه به نظر ما، حقوق بشر كنفرانس اسلامى نيز نواقص زيادى دارد و بايد آن هم اصلاح شود. در هر دو اعلاميه بايد تجديد نظر گردد.